calendar

<< August >>

S

M

T

W

T

F

S

27 

28 

29 

30 

31 

10 

11 

12 

13 

14 

15 

16 

17 

18 

19 

20 

21 

22 

23 

24 

25 

26 

27 

28 

29 

30 

31 

<< 2008>>

รู้ใหมว่าคิดถึง
123
๐ ` 360 DaY ` ღ ‡
หนุ่มออฟฟิต Vs คนสวน
ดีไม่ได้ก็ไม่ต้องพูด..
และแล้ว..
DrEaM.
ชีวิตบนคลองแสนแสบ..
คนข้างล่าง..
ความสูข ??
วัน เหงาๆ
อดีต To...>>>>>>>>> วันนี้++
ก็แค่เรื่องไร้สาระ...
คุณค่าทางจิตจัย
ลาก่อน ห้องสี่เหลี่ยม 301
เจ้าของหัวจัย
วันๆ
พื้นที่เล็กๆ
จากวันนั้น....To ... วันนี้
ทำไม ทำไม และทำไม
เส้นขนาน ของความรัก
Filling Of ToDay
ที่ผ่านมา...ก็แค่คนเลวๆคนนึงในสายตาเทอร์
เมื่อใหร่ ? จะเหมือนเดิมซะที
ภาพเวลาเดิมๆ
เงียบเหงา...
น้ำตาผู้ชาย





พื้นที่เล็กๆ

 

 

พื้นที่เล็กๆ

 

พื้นที่เล็กๆ

จะมีซักกี่คนนะที่รู้ค่าของไดอารี่ อันนี้

บางคน มองไดอารี่แค่ กรอบเล็กๆที่ไว้เขียนเรื่องไร้สาระของคนๆนึง

ไปวันๆบางคนบอกว่าเขียนไดอารี่ไม่เป็น

บางคนบอกว่าเขียนไปทำไม ไดอารี่ ไม่เป็นมีประโยชน์เรย

เขียนไปแล้วคนที่เราเขียนถึงเขาจะรู้หรือเปล่า

เขียนไปแล้วมันช่วยให้ชีวิตมันดีขึ้นหรอ

มันก็จริงของเขานะที่พูด

มันก็แค่กรอบเล็กๆ ของคนเล็กๆคนนึงบนโลกนี้

ที่ตะโกนเสียงของตัวเอง ออกมาเป็นตัวหนังสือ

อยู่ใน กรอบเล็กๆแห่งนี้

แต่ถ้าถามว่ามันสำคัญ กับเรามากมายแค่ใหนหรอ

มันก็ไม่ได้สำคัญมากมายนักหรอก

ถ้าถามว่าถ้าไม่ได้เขียนจะเป็นรัยใหม

ก็ไม่เป็นไรนี่หน่า ไม่เห็นว่ามันจะตาย

หรือว่าเขียนไปแล้วคนรักจะรักมาก ก็ไม่ใช่

 

มีคนเคยถามว่า ผู้ชายเขียนไดอารี่

แล้วไงอ่ะ ผู้ชายเขียนไดอารี่แล้วมันผิดหรอ

เท่าดีรู้มา มีคนเคยถามมาหลายคนแล้วนะ

ว่าผู้ชายทำไมเขียนไดอารี่

ไม่รู้ซิ ไดอารี่ มันเป็นกรอบเล็กๆก็จริงนะ

แต่สำหรับเราแล้วมันช่างเป็น โลกที่กว้างใหญ่ซะเหลือเกิน

มันเป็นพื้นที่ ที่เราสามารถเขียนอะไรก็ได้ตามจัยตัวเอง

เขียนไปในวันนี้ มันอาจจะมีค่ากับตัวเองในวันหนึ่ง

ในวันที่เราไม่เหลือไคร ความรู้สึกที่ไครต่อไคร

บอกว่าเล็ก แต่มันจะเป็นเครื่องย้ำเตือนเราได้อย่างดี

และมันอาจเป็นสิ่งเดียวที่เหลือกับเราในวันที่เรา

ท้อแท้ที่สุด และในวันที่ไม่เหลือไคร

 

แต่ว่าไดอารี่เล่มนี้เชื่อได้เรยว่ามันจะเป็นสิ่งที่มีค่าสำหรับเรา

มากมายในวันหนึ่ง เพราะความรู้สึก

ทุกๆอย่างที่บางทีมันพูดออกไปแล้ว

ไม่มีคนฟัง หรือไม่มีไครสนจัยวันนี้ ความรู้สึก ต่างๆ สูข เศร้า เหงา รัก

มันรวมอยู่ในไดอารี่กรอบ เล็ก อันนี้ ทั้งหมด

เอาเป็นว่า มันสามารถทำให้คนๆหนึ่งร้องให้

และเสียน้ำตาให้กับไดอารี่เล่มนี้ก็แล้วกัน

หากว่าวันหนึ่งเขาไม่เห็นค่าของเรา

.

...แล้วเขาเห็นไดอารี่เล่มนี้...

พื้นที่เล็กๆ

 

............................................................................

 

Posted on Mon 3 Mar 2008 17:57
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกตัวเลขก่อนส่ง